نرگس احمدی

۲۵ میزان

۱۳۹۸

نقاشی ماهرانه


نوشته شده توسط: نرگس احمدی، نهم الف دختران

آرام و لطيف قُطي رنگ‌ها را به‌ روي بَنَرها مي‌پاشم و به شكل موج دريا در مي‌آورم. با بُرسِ بزرگ سطح وسيعي از پهناهاي زمين مي‌كشم و روي آن كره‌ي خاكي، آدمك‌هايي با مفكوره‌هاي متفاوت در مي‌آورم. با سبزترينِ‌ رنگ‌ها درختاني به بلنداي آسمان ترسيم مي‌كنم كه آشيانه‌ي خوبي براي پرندگان مهاجر بيش نخواهد بود.كمي […]

بیشتر بخوانید

تمنا سروری

۲۵ میزان

۱۳۹۸

شهر رویایی من


نوشته شده توسط: تمنا سروری، ششم ب دختران

رویاها هیچ‌گاه در بیرون به صورت واقعی وجود نخواهد داشت. همین رویاها یا شما را به گل‌خانه‌ها می‌برد یا به زباله‌دان‌ها، پس باید متوجه رویاهای خود باشیم. من باور دارم که رویاها منبع انرژی و سرچشمه‌ی فعالیت‌هایم است. شاید رویا با توجه به عوامل مختلف در ذهن و ضمیر و دید و نگاه افراد و […]

بیشتر بخوانید

_DSC0d069

۱۸ میزان

۱۳۹۸

شمع‌های سوزان


نوشته شده توسط: هادی اکبری، دهم ج پسران

شب که کارم تمام می‌شود می‌خوابم و به امید آن‌که فردا مکتب بیایم چشم‌هایم را می‌بندم! صبح هم چشمانم مثل برق کابل است که معلوم نیست چه وقت باز خواهد شد و برای چند دقیقه باز خواهد ماند ولی بلاخره ساعت شش و یا هم شش و نیم بیدار می‌شوم و بعد از یک سری […]

بیشتر بخوانید

ام البنین محمدی هفتم الف دختران

۱۸ میزان

۱۳۹۸

معلم را چگونه توصیف کنم؟


نوشته شده توسط: ام‌البنین محمدی، هفتم الف دختران

“معلم”؛ به این واژه بیشتر می‌اندیشم. درست نمی‌دانم در پی توصیف این کلمه هستم یا فقط می‌خواهم اندکی بیشتر در مورد این مقام حرف بزنم. آنچه بدستم می‌آید خط خطی‌های ناشی از سردرگمی روی کاغذ است. چیزی به ذهنم نمی‌رسد، از واژه‌ها یاری می‌طلبم ولی نه، واژه‌ها سر به زمین انداخته‌اند و از گفتن چیزی […]

بیشتر بخوانید

shiwa

۱۱ میزان

۱۳۹۸

آینده‌ی ما کودکان چه خواهد شد؟


نوشته شده توسط: شیوا جعفری، پنجم دال دختران

ما و شما کودکان یتیم، کودکانی که کوچک اند، در کنار همه بزرگان چه کار کنیم؟ در افغانستان هر لحظه بوی عطر خون می آید. کودکان می ترسند و وحشت زده می شوند. ما که هنوز کوچکیم، چیزی نداریم که در  برابر این همه جنگ و دعوا از خود دفاع کنیم. آینده‌ی ما چه خواهد […]

بیشتر بخوانید

IMG_20190429_095617

۱۱ میزان

۱۳۹۸

ما در کجا قرار داریم، دنیای مجازی یا واقعی؟


نوشته شده توسط: آیدا دُرسا، دوازدهم الف دخترها

  این دور زمانه طوری شده که بیشتر ما آدم‌ها کتابچه‌ی خاطرات نداریم؛ درد دل‌های خود را نمی‌نویسیم، درد دل‌های ما مجازی شده، آن‌را برای هم تایپ یا هم در صفحات اجتماعی برای هم پست می‌کنیم. می‌دانید! کتابچه‌ی خاطرات ما آدم‌ها یک صفحه‌ی چند سانتی‌متر به‌نام تلفون شده که نمی‌توانیم مثل کتابچه‌ی خاطرات که قبلا […]

بیشتر بخوانید