881538633879

۲۵ میزان

۱۳۹۸

«خود» نقطه‌ی ثقل «هستی» است!


نوشته شده توسط:

(تکه‌ای از درس‌های امپاورمنت) نکته‌ی اول: در امپاورمنت هر انسان را یک «وجود» مستقل می‌دانیم. این «وجود» مستقل در هر چیز خود، از جمله در نگاه و خواست خود، از هر کسی دیگر مستقل و متفاوت است. انسان دارای یک «قدرت درونی» (Inner Power) است که  آن را «خود»، «نفس» یا «Self» می‌نامیم. «خود» هر […]

بیشتر بخوانید

73037671_1399205070248632_7586297977279348736_n

۲۵ میزان

۱۳۹۸

الگوهای بهتر برگزینیم


نوشته شده توسط: علی مهدوی

ممکن است که در زندگی‌مان در یک یا چند زمینه‌‌ی خاص بر دیگران برتری‌هایی داشته باشیم؛ اما در زمینه‌های دیگر ممکن از دیگران عقب‌تر باشیم. در ذهن و ضمیر انسان‌های جوامعِ نه‌چندان مترقی این دغدغه وجود دارند و این سوال پیش می‌آیند که آیا کسی یا کسانی هستند که با نگاه کردن به آن‌ها و […]

بیشتر بخوانید

غامش

۱۱ میزان

۱۳۹۸

«سوادی» که حیات می‌بخشد!


نوشته شده توسط: غلام‌حسین رامش

یکی از پروگرام‌های ارزش‌مند موسسه‌ی ارتقای ظرفیت مدنی مرفت «مکتب سواد حیاتی معرفت» است، در این مکتب زنانی که قریب به اتفاق بالاتر از هجده سال، سن دارند، درس می‌خوانند. کسانی که جدیداً شامل این مکتب می‌شوند، دوره‌ی ابتدایی مکتب را در سه‌سال تمام می‌کنند. قبل از این اکثرن به این باور بودند که «زن […]

بیشتر بخوانید

881538633879

۷ میزان

۱۳۹۸

تأثیرگذاری متقابل «واقعیت» و «موقعیت»


نوشته شده توسط: معلم عزیز رویش

(تکه‌ای از درس‌های امپاورمنت)   نکته‌ی اول: «واقعیت» عبارت از آن چیزی است که واقع شده و حدوث یافته است. به تعبیری دیگر، «واقعیت» یعنی «هر آنچه وجود دارد» و «هست». وقتی می‌گوییم «هست» یعنی «من» آن را در ذهن خود «درک» کرده و صورت آن را در ذهن خود یافته ام. هر «واقعیت» در […]

بیشتر بخوانید

م. احمدی

۷ میزان

۱۳۹۸

راهی به سوی خوش‌بختی


نوشته شده توسط: مرضیه احمدی، آموزگار اصول صنفی

با چشمان زیبایش خیره‌کنان گنبد طلایی خورشید را می‌نگرد و به میهمانی او می‌رود. با قدم‌هایی آهسته و پیوسته خورشید را به سرزمین دلش می‌آورد. دلش می‌خواهد یک آسمان ستاره را تقدیم کودکانه‌هایش کند. خورشید را با دستان کوچکش به منزل‌گاه می‌کشاند. دوست دارد سبدی پر از امید، چشمانی پر از مهر، نگاهی پر از […]

بیشتر بخوانید

mahdavi

۷ میزان

۱۳۹۸

ارزش زمان را بدانیم!


نوشته شده توسط: علی مهدوی، آموزگار ادب فارسی

عمر انسان، مجموع نفس‌های‌ست که می‌کشد، مجموع گام‌های‌ست که بر می‌دارد و مجموع حرف‌های‌ست که بر زمان جاری می‌کند. اگر نفس کشیدن، حرکت کردن و حرف زدن را از زندگی انسان بیرون کنیم، زندگی معنایش را از دست خواهد داد. ‌به این حساب، با هر نفس‌کشیدن، به شکلِ سرسام‌آوری عظیم‌ترین سرمایه‌ی زندگی خود را از […]

بیشتر بخوانید