گرامی‌داشت از  فراغت داوود حیدری از مقطع دکترا

گرامی‌داشت از  فراغت داوود حیدری از مقطع دکترا


از فراغت داوود حیدری از مقطع دکترا گرامی‌داشت به عمل آمد. پنج‌شنبه ۱۱ عقرب ۱۳۹۶ متنفذین سراب ولایت غزنی، به همکاری موسسه‌ی ارتقای ظرفیت مدنی معرفت از فراغت  داوود حیدری که در مقطع دکترا تحصیلات خود را در رشته  رادیو اکتیف خاک در جاپان به پایان رسانده است، طی محفل با شکوهی با حضورداشت، جمعی از استادان دانشگاه، جمعی از استادان و دانش‌آموزان لیسه‌ی عالی معرفت و بزرگان سراب، گرامی‌داشت به عمل آوردند. این محفل که در ادیتوریم فرانسیس دوسوزا برگزار شده بود، با سیمیناری از دکتر حیدری در مورد رادیو اکتیف خاک نیز همراه بود.

استاد عزیز رویش به عنوان شخص آگاه از تجربه‌ی تحصیلی استاد حیدری، ایشان را مصداق بارز رویای بزرگ خواند و تاکید کرد که آقای حیدری بنابر مخالفت‌های شدید خانواده، به خاطر شرایط نامناسب زندگی در آن زمان، بازهم با حمایت مادربزگش در سن ۱۷ سالگی شروع به درس می‌کند و برای تغییر سرنوشتش ادامه‌ی تحصیل می‌دهد. استاد رویش خطاب به پدران و مادران حاضر در محفل یادآور شد که ما باید برای فرزندان خود رویای بزرگ خلق کنیم و در رسیدن به رویای بزرگ، آنان را یاری رسانیم. استاد رویش در ادامه وضاحت داد: دنیای آدمی رویا خلق می‌کند، با رویا آدم معنا پیدا می‌کند، رویای بزرگ دنیای آدم را بزرگ‌ می‌سازد، از همین‌روست که برای رویای بزرگ، تقلای بزرگ می‌کنیم. استاد رویش در مورد انگیزه‌ی قوی و رابطه‌ی آن با پیشرفت و ساختن زندگی مطلوب، اضافه کرد: رویای بزرگ آدم را در کارخانه‌ی سنگ‌بری و یا در هرمکان دیگر خفه نمی‌کند. هرچند رویای آدمی کوچک باشد، دنیایش کوچک می‌شود و هرچند رویای آدمی کوچک شد، دنیای او کوچک شده‌است. رویا دنیای آدم را بزرگ می کند، از همین خاطر است که به خاطر رویای کلان تقلای کلان می کنیم.

در ادامه دکتر محمدامین احمدی رییس و استاد دانشگاه ابن سینا نیز فراغت داوود حیدری را از مقطع دکترا برای داوود حیدری و خانواده‌ی علمی کشور تبریک گفت و ایشان را مایه‌ی افتخار و انگیزه‌ای برای پیشرفت توصیف کرد. دکتر احمدی در مورد اهمیت اخلاقی آموزش و محیط زیست صحبت کرد و این دو موضوع را مرتبط به هم عنوان کرد. آقای احمدی محور اخلاق مدرن را انسان تعریف کرد و مبنای اخلاق مدرن را مساله‌ی حق انسان دانست. آقای احمدی گفت: در اخلاق مدرن انسان زی حق شناخته می شود، بر اساس زی حق بودن انسان است که اخلاق شکل می‌گیرد و هرگونه رفتاری که حق انسان را حرمت قایل شود، اخلاقی محسوب می‌شود. ایشان تاکید کرد: از همین سبب است که آموزش اهمیت اخلاقی دارد و از نقشی ناشی می شود که آموزش در مورد انسان ایفا می کند. آقای احمدی گفت که بدون آموزش، سرنوشت و شخصیت انسان شکل نمی گیرد، از این جهت است که آموزش حکم حیات برای زندگی انسان را دارد. از سوی دیگر آقای احمدی اهمیت اخلاقی آموزش را در فراهم کردن آسایش زندگی انسان مهم عنوان کرد و خاطر نشان ساخت: آسایش اهمیت اخلاقی دارد، از این جهت که شما کسی را از طریق آموزش به آسایش می‌رسانید. به گفته‌ی آقای احمدی، هرگاه کسی با کمک کسی به آموزش سوق داده شود، هم باعث می‌شود که به آسایش و رفاه برسد و هم با این کار انسانی از بدبختی نجات داده شده است. وی اضافه می‌کند: امروزه آموزش جز حقوق بشری محسوب می شود. همچنان آقای احمدی مطالعه را تداوم آموزش می‌داند و خاطر نشان می‌سازد که هرگاه انسان در مقطعی از زمان دست از مطالعه بردارد، در واقع دچار افت علمی می‌شود. آقای احمدی پیشرفت زندگی انسان را همراه با عشق توصیف کرد و خاطرنشان کرد که هرگاه انگیزه‌ی پیشرفت انسان با عشق نباشد، به نتیجه مطلوب که برای جامعه‌ی انسانی مفید باشد، نمی‌رسد.

به گفته‌ی آقای احمدی، محیط زیست به یکی از دغدغه‌های اصلی دانش‌مندان امروز تبدیل شده است و ایشان دلیل این دغدغه و نگرانی را دخیل بودن دنیای مدرن در تخریب محیط زیست می‌داند. به باور آقای احمدی هرگاه مساله‌ی تولیدات گوناگون، به خصوص تولیدات فنی کشورهای پیشرفته کنترول نشود، محیط زیست تخریب شده، خطر جدی زندگی انسان‌ها را تهدید می کند. ایشان دنیای مدرن را نسبت به دنیای سنتی در مورد محیط زیست خطرناک توصیف کرد و به این باور است که دنیای سنتی با نگاه “استفاده در حد رفع ضرورت” به محیط زیست، جلوه پیدا می‌کند و همواره برای حفظ محیط زیست کوشاه بوده است، در حالی‌که دنیای مدرن در پی غارت محیط زیست است. وی گفت که مساله‌ی محیط زیست به عنوان یک حق عمومی حساب می‌شود که متاسفانه در جهان مدرن این حق بیشتر نادیده گرفته شده‌است.

داکتر عباس بصیر که از رشته حقوق محیط زیست دکترا دارد  و اکنون مشاور رییس جمهوری در امور منابع طبیعی و محیط زیست است، خطر تخریب محیط زیست را در حال حاضر، همچنان نگران کننده خواند و توجه به این امر را از مهم‌ترین کارهای ضروری در جهان کنونی عنوان کرد. آقای بصیر با توجه به پیشرفت کنونی جهان مدرن، میزان دانش‌پروری در کشور را ناامید کننده توصیف کرد و ابراز نگرانی کرد که با توجه به فرایند توسعوی جهان کنونی و کاهش مواد غذایی سالم، کم‌توجهی سران دنیا در امور محیط زیست خطرناک است. آقای بصیر خاطر نشان کرد که استفاده از تکنولوژی باعث آلوده شدن مواد غذایی شده که در نهایت منجر به مریضی‌های مادرزادی و مسمومیت‌های همیشگی و سرطان- به خصوص در کودکان می‌شود. دکتر بصیر می‌گوید که میزان آلودگی مواد غذایی ۱۳درصد در کشورهای پیشرفته نسبت به کشورهای کم‌تر توسعه‌یافته بیشتر است که از استفاده از مواد کیمیاوی سمی و کودها ناشی می‌شود. به گفته‌ی آقای بصیر: این مواد کیمیاوی که منشا نفتی و کیمیاوی دارد و اصطلاحاً مواد مصنوعی نیز گفته می‌شود، برای مواد غذایی بسیار خطرناک است و در استفاده از آن‌ها فلزات سنگین و سمی وارد چرخه‌ی غذایی و تغذیه‌ی انسان‌ها می‌شود که بسیار خطرناک است.

آقای بصیر در افغانستان جنگ را یکی از عوامل عمده‌ی تخریب محیط زیست و کاهش تنوع زندگی می‌خواند و خاطر نشان می‌سازد که اگر به این مساله توجه نشود، هم‌چنان که روزی بودای بامیان از بین رفت، سایر مشخصه‌های بارز محیط ‌زیستی در این کشور نیز از بین خواهد رفت. ایشان تاکید می‌کند که برای داشتن تنوع زندگی و محیط سالم زندگی باید حیوانات گوناگون، جنگل‌ها و سایر امور طبیعی حفظ شود تا مردم از گرفتار شدن به مرض‌های گوناگون که از طریق مواد کیمیاوی سرایت می‌کند در امان باشند.

تغذیه و محیط زیست

دکتر  داوود حیدری بعد از سپاس‌گزاری از اشتراک‌کنندگان برنامه، سیمناری در رابطه به تاثیرات رادیو اکتیف در مواد غذایی، تحت عنوان”مواد غذایی و محیط زیست” ارایه کرد. ایشان که دوره‌ی دکترای خود را در بخش رادیو اکتیف خاک به تازگی در کشور جاپان به پایان رسانده‌است، عنوان تحقیق رساله‌ی دکترایش در مورد آلودگی رادیو اکتیف (سیزیم) در فوکوشیمای جاپان است. آقای حیدری با توجه به وضعیت ناگوار محیط زیستی در افغانستان، این موضوع  را در کشور نیز دنبال و نتیجه‌ی بررسی‌هایش را با جامعه‌ی علمی کشور شریک کرده‌است. آقای حیدری در ادامه‌ی صحبت‌هایش از محدودیت قانونی در انتقال نمونه‌های خاک از افغانستان به جاپان اشاره کرد؛ اما یادآور شد که با نمونه‌برداری خاک از جاهای مختلف افغانستان دریافته است که میزان موجودیت یورانیم در زنجیره‌ی مواد غذایی مردم افغانستان بالا دیده شده‌است.

آقای حیدری داخل شدن مواد رادیو اکتیف در زنجیره‌ی غذایی را خطرناک می‌گوید و خاطر نشان می‌سازد، همان‌طوری که نباتات از پوتاشیم به عنوان مواد غذایی استفاده می‌کند و چون سیزیم و پوتاشیم در یک گروپ قرار دارد، سیزیم نیز از طریق زمین جذب مواد غذایی از جمله نباتات می‌شود. آقای حیدری در مورد جلوگیری از جذب سیزیم در نباتات وضاحت می‌دهد: هرگاه بخواهیم که جذب سیزیم در نباتات را کم کنیم، باید میزان پوتاشیم در زمین را بالا ببریم تا اینکه سیزیم جذب نباتات نشود. از سویی به گفته‌ی آقای حیدری سیزیم عنصر مصنوعی است که توسط انسان‌ها ساخته می‌شود و امکان آلودگی آن به رادیو اکتیف را وابسته به خاک و شرایط گوناگون می‌داند. به گفته‌ی آقای حیدری “هرگاه یورانیم ۲۳۸ وارد زنجیره‌ی مواد غذایی شود، به شکل سلسله‌‌ای تجزیه می‌شود که در هر مرتبه تجزیه‌ی آن، ذره‌های مضر با خود پخش می کند.

آقای حیدری در مورد آلودگی خاک افغانستان به یورانیم ۲۳۸ گفت: ما از خاک ده ولایت کشور نمونه‌برداری کردیم و با تمرکز به توریم ۲۳۴، رادیم ۲۲۶، سرب ۲۱۴، و بسموت ۲۱۴ که از تجزیه‌ی یورانیم ۲۳۸ به وجود می آید، تحقیقات خود را در توکیوی جاپان انجام دادیم. آقای حیدری نتیجه‌ی این تحقیق را چنین بیان می‌کند: خاک زراعتی جلال‌آباد با بلندترین میزان آلودگی به سیزیم تشخیص شده است و بعد از آن بادام باغ کابل و خاک بغلان در درجه‌های بعدی آلودگی به سیزیم قرار گرفته است.

ایشان با اشاره به یک سروی که از سوی یک تیم تحقیقی کانادایی در افغانستان انجام شده‌است، می‌گوید که میزان آلودگی یورانیم در آب‌های آشامیدنی بالاتر از دیگر مواد غذایی است. وی افزود: در ماه می ۲۰۰۲ یک تیم کانادایی وارد افغانستان شد و آلودگی مردم افغانستان در یورانیم را سروی کردند. این تیم از ادرار ۳ افغان که علایم آلودگی رادیو اکتیف را در خود نشان نمی دادند، به شمول نمونه‌گیری از ادرار یک پسر ۱۲ ساله از کابل، همراه با نمونه‌گیری از ادرار ۱۷ مریض از نواحی مختلف افغانستان کار شان را انجام دادند. براساس این بررسی، در یک لیتر ادرار سه آدم سالم، ۹٫۴ ننوگرام، در هر لیتر ادرار ۱۷ مریض به طور اوسط ۳۱۵٫۵ ننوگرام، در ادرار پسر ۱۲ ساله‌ی کابلی ۲۳۸ ننوگرام یورانیم ۲۳۸ تشخیص شد.

به گفته‌ی آقای حیدری آب خطرناک‌ترین منبع مریضی‌های گوناگون است و بیشتر مریضی‌های خطرناک از طریق نوشیدن آب‌های آلوده وارد سیستم بدن می‌شود. آقای حیدری تاثیر مواد غذایی ناسالم بالای اطفال را بسیار بالا می‌داند و خاطر نشان می‌سازد که” اطفالی که دارای سوء شکل متولد می‌شوند، از مادرانی تولد شده‌اند که مصاب به مریضی از نوع رادیو اکتیف یا یورانیم ۲۳۸ بوده اند که در افغانستان متاسفانه تولد این گونه اطفال بسیار زیاد است”. همچنان ایشان اضافه می‌کند که یورانیم از جمله فلزات سنگین است و در هربار تجزیه شدن، مشتقات آن نیز در ردیف فلزات سنگین به‌شمار می‌رود که موجودیت فلزات سنگین در زنجیره‌ی مواد غذایی عامل اصلی انتشار مریضی‌های خطرناک و مسمومیت‌های شدید است.

این در حالی‌ست که اکثر داکتران شفاخانه‌های کابل، بیماری بیش از ۷۰ درصد بیماران را ناشی از استفاده‌ی آب‌های آلوده می‌گوید و قرار احصاییه‌ی مرکزی افغانستان ۶۰ درصد آب‌های آشامیدنی در افغانستان آلوده به مدفوع است.

دکتر محمد داوود حیدری در سال ۱۳۷۱ در سن ۱۷ سالگی شروع به درس کرده‌است. او از لیسه‌ی شهدای سراب از صنف ۱۲ فارغ شده‌است؛ اما بنابر مشکلات اقتصادی خانواده بعد از فراغت از مکتب، رهسپار دیار غربت شده، در کارخانه‌ی سنگ‌بری مشغول به کار می‌شود. وی سپس به وطن برگشته در کانکور سراسری ۱۳۸۱ شرکت می‌کند و در سال ۱۳۸۵ از دانشکده‌ی زراعت دانشگاه کابل مدرک لیسانس به‌دست می‌آورد. آقای حیدری بعد از فراغت، یک سال به حیث استادیار در رشته‌ی خاک شناسی مشغول تدریس می‌شود. ایشان در تداوم آموزش عالی، در میان سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ در بنگلور هند مقطع ماستری خویش را نیز به پایان می‌رساند. سرانجام در سال ۲۰۱۴ با همکاری “موسسه‌ی جایکا” به جاپان می‌رود و در زمینه‌ی ارتباط مشکلات زیست محیطی از نوع آلودگی‌های رادیو اکتیف سند دکترای خویش را به دست می‌آورد.

احمدعلی حسنی

 

 

 


این صفحه را به اشتراک بگذارید:

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn