مادر

مادر

زهرا انصاری، سوم سواد حیاتی

۹ عقرب ۱۳۹۸

229 بار


این صفحه را به اشتراک بگذارید:

Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Print this page

مادر فرشته‌ای‌ست که با یک دست گهواره را تکان می‌دهد با دست دیگر جهان را. مادر چراغی‌ست که با وجود خویش زندگی فرزندانش را روشن می‌کند. با نبودنش زندگی تاریک می‌شود. مادر فرشته‌ی نجات بشر است که با وجود پاکش و تربیتی که به فرزندانش می‌دهد، انسان را به آسمان‌ها و بالا تر از فرشته‌ها می برد. مادر نعمت خدایی‌ست که با آن انسان به اوج ملکوتی می‌رسد. چنانچه پیامبر(ص) فرموده است که بهشت زیر پای مادران است. با این حدیث به ما می‌فرماید که تا آخرین اندازه‌ی توان به مادر و پدر خود احترام کنیم تا بهشتی که خداوند در آن تمام نعمت‌ها را برای انسان مهیا کرده به دست بیاورید. اگر احترام نکنیم، به عذاب خداوند که آتش جهنم است، گرفتار می‌شویم. احترام به مادر و پدر ما را در دنیا نیز به همه خوش‌بختی‌ها می‌رساند و بی احترامی به بدبختی‌ها و ذلت گرفتار می‌کند. طفلی که مادر و پدر دارد، هم در طفلی و هم در جوانی و هم در تمام زندگی از تمام بلاها به خاطر محافظت و دعای مادر و پدر در امان است؛ چون مادر و پدر محافظ اولاد خود است.

شما در زندگی افراد زیادی را دیده‌اید که کسانی که پدر و مادر دارند هیچ کسی به آنها ضرر جسمی و روحی رسانیده نمی‌توانند. آنهایی که پدر و مادر ندارند و بدون حمایت اند، خوار و زار اند و خود را به حیث یک انسان بی‌اهمیت می‌دانند. کسانی که پدر و مادر دارند در زندگی خود موفق‌اند؛ چون می‌دانند که پدر و مادر مانند یک کوه استوار در پشت سر آنها قرار دارند و بادعای آن‌ها می‌توانند به تمام موفقیت‌های دنیا و آخرت برسند. نظر به گفته‌ی پیامبر بزرگ اسلام ما هر طور که کوشش کنیم نمی‌توانیم حق مادر خود را به جا بیاوریم چون مادر تمام عمر خود را به پای اولاد فنا می‌کند. شب‌ها تا سحر به خاطر آرامش طفل خود خواب نمی‌کند، به خاطری که فرزند او راحت باشد و گرسنه نباشد، غذای خودش را به آنها می‌دهد و جوانی و زیبایی خود را به خاطر فرزندان خود تباه می‌کند. اگر طفلش مریض شود شب و روز برای بهبودیافتن طفل خود گریه و بی‌قراری می‌کند. حتا راضی نیست که طفلش یک قطره اشک بریزد. به همین خاطر است که ما هر طور به مادر خود احترام و خدمت کنیم نمی‌توانیم که ارزش یک قطره اشک مادر را به جا بیاوریم؛ اما می‌توانیم تا آخرین توان به مادر خود احترام و خدمت کنیم؛ چون که رضای خداوند در رضای مادر است. اگر مادر و پدر خود را از خود راضی نکنیم، هیچ‌گاه با تمام کارهای نیکی که انجام دهیم، خداوند را از خود راضی نمی‌توانیم چون خداوند فرموده است که حتا به پدر و مادر خود اوف هم نگویید!

زهرا، انصاری سوم حیاتی


نظر شما چیست؟