جَهِش در آموزش و پرورش

جَهِش در آموزش و پرورش

انور آسایی، مدیر لیسه‌ی عالی معرفت

۱۳ سنبله ۱۳۹۸

134 بار


این صفحه را به اشتراک بگذارید:

Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Print this page

این روزها طرح رشته‌بندی آموزش و پرورش سرِ زبان‌هاست. طرحی که در بسیاری از کشورها توانسته‌است از عهده‌ی تعلیم و تربیت کودکان‌شان برآید و راه پیشرفت، ترقی و آبادانی را برای آن‌ها هموار سازد. وزارت معارف کشور طرح را به رفراندوم عمومی نهاده‌است و اعلام کرده‌است که آیا مردم با طرح رشته‌بندی دوره‌ی لیسه موافق هستند یا خیر؟ و در این رفراندوم دو رشته‌ی عمومی را پیشنهاد کرده‌اند، علوم ساینسی و علوم اجتماعی!

رشته‌بندی ظاهرا طرح خوبی است و می‌تواند بخشی از مسایل مربوط به آموزش و پرورش را حل‌کند اما آن‌چه سوال برانگیز است تعداد رشته‌هایی است که در این طرح آمده و چگونه‌گی اجرایی سازی طرح می‌باشد. چنان‌چه طرح بر اساس استعداد ذاتی دانش‌آموز، علایق، بازارِکار، وضعیت اجتماعی و فرهنگی کشور، نیازمندی جامعه به تخصص‌ها و چرخه‌ی مهارت‌ها و توانمندی‌ها باشد، تقسیم‌بندی به دو رشته‌ی عام تحصیلی به نظر می‌رسد که جواب‌گو نباشد.  در این خصوص نیاز است متولیان امر دقت بیشتری نموده و بر تعداد رشته‌ها متناسب با آن‌چه در بالا ذکر شد بیافزایند.

نکته‌ی دیگر ظرفیت اجرای طرح است که می‌تواند به عنوان یک چالش در وزارت معارف کشور مطرح شود. آیا وزارت معارف ظرفیت و توانایی لازم را برای اجرایی شدن طرح خواهد داشت یا خیر؟ چنین به نظر می‌رسد که اجرایی شدن طرح رشته‌بندی دوره‌ی لیسه در شرایط کنونی علی‌رغم مزایای بسیار زیاد آن با چالش‌‌های عدیده‌ای از کمبود در نیروی متخصص، بودجه‌ی لازم، آموزشگاه‌های معیاری و تهیه نصاب آموزشی و … رو به رو است که حتما وزارت محترم معارف آن‌ها را از نظر دور نداشته‌است.


نظر شما چیست؟