آینده‌ی ما کودکان چه خواهد شد؟

آینده‌ی ما کودکان چه خواهد شد؟

شیوا جعفری، پنجم دال دختران

۱۱ میزان ۱۳۹۸

123 بار


این صفحه را به اشتراک بگذارید:

Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Print this page

ما و شما کودکان یتیم، کودکانی که کوچک اند، در کنار همه بزرگان چه کار کنیم؟ در افغانستان هر لحظه بوی عطر خون می آید. کودکان می ترسند و وحشت زده می شوند. ما که هنوز کوچکیم، چیزی نداریم که در  برابر این همه جنگ و دعوا از خود دفاع کنیم. آینده‌ی ما چه خواهد شد؟ آیا می‌میریم؟ آیا اسیر می‌شویم و یا برده قدرت مندان؟ انسان‌های که بزرگتر از ما استند به حال خود هستند، اصلاً مفهوم زندگی را درک نمی کنند. همیشه با همدیگر جنگ می‌کنند. هرگز به این فکر نیستند که کودکان که هیچ گناهی نکرده اند چه می‌شوند؟ هر لحظه زندگی باید جنگ باشد؟ به غیر از جنگ هیچ راه حلی دیگری وجود ندارد؟ ما کودکان چه کار کنیم؟ فرار کنیم و یا ایستاد شویم؟ ما به آینده فکر می‌کنیم و قدرت مندان به جنگ. ما الآن با ترس روبرو هستیم. آیا آینده‌ی که ما در انتظارش هستم، می‌بینیم؟ یا آرزوهای که داریم به آن می‌رسیم؟ ایستاد شدن در مقابلی وضعیتی که آنان ایجاد کرده‌اند برای مشکل است. ما کودکیم و نمی‌توانیم به اندازه‌ی که بزرگان به جنگ علاقه دارند، در برابر آنها مقاومت کنیم. راه حل قدرت‌مندان در زندگی این است که با جنگ پیش بروند. راه حل ما کودکان با این قدرت‌مندان هزار درصد فرق دارد. راه حل ما این است که که یکدیگر را برابر فکر کنیم  و دست به دست هم داده، برای حل این مشکلات تلاش کنیم و کشور خود را از این همه مشکلات و بدبختی نجات دهیم. آینده‌ی کشور به دست ما است. چرا آنانی‌که به آینده‌ی ما فکر نمی‌کنند، دنیای خود شان را با جنگ و خشونت یکی کرده اند و هرگز به فکر کودکان نیستند. به راستی آینده‌ی ما کودکان چه خواهد شد؟


نظرات:

بسم تعالی
کودکان بی سرپست و متضرر از جنگ یکی از مهم ترین چالش های امروزه و فردای جامعه می باشد اگر دست این معصومان یتیم گرفته نشوند در آینده شاید بزرگترین چالش ها مشکلات را به باور آورد…
اسم: حفیظ
تخلص:سروش
محصل رشته جامعه شناسی
اگر لیسه با افتخار معرفت بنده را لایق بیداند تا حد توان در کمک و همکاری های غیر مادی با شما به طور رضا کارانه خواهم بود.

توسط: حفیظ سروش

(میزان ۱۱, ۱۳۹۸)


نظر شما چیست؟